گفتني هاي ندا
به چه می اندیشم

                                          به چه می اندیشم

  به همان آب لب جوی وصال                           یا به یاقوت دل سرخ انار

یا به زاغ سیه شام فراق                              به سجود اشجار

به سبدهای پر از خاطره ام                         یا که برشبنم خوابیده به آغوش مژه

یا همان برکه ، که ماهی در آن میرقصد

                                                 به چه می اندیشم

به گذر نامه ساعت                            یا به سرخی سپهر وقت خضوع خورشید

به همان قطره آبی از شیر که چکد بر دل حوض

یا به برگی که رونده است به دیوار اتاق

یا به عکس زن حک گشته به تنگ قالی                   یا به اسب دکور خانه دل

یا به رقص خورشید،زیر ابر پاییز

                                                 به چه می اندیشم

به کلاف احسان،به خدای سبحان،به همان خوشه انگور به تاک احساس

یا به چشمان سیاه آهو،یا به احساس لطیف مادر،یا به زیبایی اشعار سپید

به چه می اندیشم

به همان لاله گلدان تو در طاقچه غم                           یابه اشعار لب غنچه تو وقت نماز

                     یا به اشک لب تو از رخ من وقت وداع

                                      گاهگاهی که ز پاییز و خزان می گذرم

                                                   یا ز انظار دو چشم سیهت می گذرم

                                    بتو می اندیشم..........................

به تو که رمز نگاه گل سرخی                             به نگاه پرچین سراپرده قلبم

به صفای لب سرخت، به خدای لب بامت                   به حضور سبزت، به نماز هجرت

                           به رکوع عشقت ، به فراق سختت         

            بتو می اندیشم.....................

از پس عینک تو ، مژه ها در خوابند             مردمک می رقصد،آه اما....................

قطره اشکی از پس عینک تو باز هم می ریزد

و تو با این احساس ، زیر نور مهتاب                    به لب آهسته زمن می پرسی

                                             به چه می اندیشم؟

با نگاهی بر دل                                     بتو پاسخ دادم

                          به تو می اندیشم ................................

                                          به تو ای یاس سپید            

به تو می اندیشم                                   به تو می اندیشم

                             به تو یعنی فردا

                                                   به تو می اندیشم.

                   و فقط یک کلمه که عزیزم دوستت دارم

                                                                          و 

                                                                        خواهم داشت.   

پيام هاي ديگران ()        link        پنجشنبه ٢٠ دی ،۱۳۸٦ - ندا
 

                                                      انتظار

ياد در ياد نمي دانم كجا ، چشم در چشم نمي دانم چرا

تو در آن سوي شقايق و من اين سو تنها

                  پل يادت در تب خاطره ام ويران شد و من از باغ جدا

                  بي جهت نيست كه من درپي راز جدايي هستم

در پي يك سبد سيب كه يك دانه آن نيم خورده به جا مانده سوا

اين همان نيمه سيبي است كه من در پي نام تو از باغچه ات دزديدم

                  سرخ ،چون رنگ شقايق كه زغم مي سوزد

                  زرد ، چون زرد قناري كه بر آن مي خواند

چند روزي است كه من طعمه تير نگاه تو شدم

آن طرف روي پل خاطره ات مي مانم ، آب را مي شمرم

چشم در آب نمي ماند!

                لحظه ها از پي هم مي گذرند ،برگ با باد خزان مي افتد

                و فقط خاطره هاست كه عجب تند و سريع زگذر خانه دل مي گذرد و سپس .........

در ته چاه عميق تقدير ، همچو يه سنگ نهان مي ماند

در فراسوي نگاهت ، جريان دارد عشق

               و شقايق كه در آن سو نگران مي سوزد

               آري افسون نگاهت ،جريان خواهد داشت

مثل يك رود بسان دريا

اما، رود هم گر نرود مرداب است

              چشم هم گر كه نبيند خواب است

              سفره را در جهت باد تكان خواهم داد

تكه نان و سبد خاطره ام همره آب برفت

رفت تا پس ديوار بلند تقدير ، عاقبت آن نگهت محو شود

             آري ، آن چشم و آن تيرك چشمت همگي

             در پس چرخش ايام ، نهان خواهد شد

و باز اين منم ، من

كه در آن سو نگران منتظرم

                           منتظر.

 

 

 

 

پيام هاي ديگران ()        link        یکشنبه ۱٦ اردیبهشت ،۱۳۸٦ - ندا
 

                                      جدایی

اگر احساس میکردی غم و درد جدایی را

به او هرگز نمی دادی سراغ آشنایی را

                                    اگر بیدار می بودی شبی را تا سحر ای دوست

                                     به ما هرگز نمی گفتی کلامی از جدایی را

اگر عاشق نمی گشتی برآن چشم سیاه او

به خود هرگز نمی دیدی بهار آشنایی را

                                     نشانم گر نمی دادی محبت را به رویی خوش

                                     ز دل هرگز نمی بردی شرار از خود نمایی را

من آن آهوی بی تابم که می تازم بر این صحرا

چونان تازم در این صحرا که دریابم رهایی را

                                    اگر ، از اشک ،رخ مارا کنی یکدم نظر از دور

                                    به خورد خود نمی دادی شراب بی وفایی را

اگر دانی که هجرانت چه کرد با این منه تنها

به من هرگز نمی کردی چونان بی اعتنایی را

                         اگر رنجیده ای از من ،ببخشا عاشق خود را

                          من ،این گفتم ولی هرگز نمی بخشم

                                                            جدایی

                                                                          را.

 

پيام هاي ديگران ()        link        دوشنبه ٢٧ فروردین ،۱۳۸٦ - ندا
 

                                                تب عشق

همه می گویند ماه زیباست

اما ندیدم کسی بگوید آری او تنهاست

        تنهایی من همانند تنهایی ماه

       گم شد لای به لای غم ها در شب سیاه

دل من چون دل مهتاب پر خون

اما در ظاهر برای دلخوشی،گلگون

          عابران رهگذر شاد و خندان

            نور مهتاب مستشان کرده صد چندان

ای کاش کسی عبور میکرد از دل من

  تا که شاید بشود همدم من

          ای دل خونین نباش بی تاب

                دلش مانند توست این مهتاب

                چشم امید به فردای دگر می دوزم

     در غم تاریک دلم،

                 در

                   تب عشق 

                                    می سوزم.

پيام هاي ديگران ()        link        پنجشنبه ٩ فروردین ،۱۳۸٦ - ندا
جرم دل

                                                عطر سیب

اگر چه بین شما ها غریب مانده دلم

ولی به یقین نجیب مانده است،  دلم

            اگر جرم دل من فقط علاقه به توست

           در این کشاکش ، عجب بی رقیب مانده دلم

  در ازدحام رسولان عشقهای دروغ

            شده ، شبیه مسیحی که بر صلیب مانده دلم  

            پر از هوای پریدن ،پر از خلاصه مرگ

            گر چه از همه جا بی نصیب مانده دلم

                        زمانی که بیایی ، بهشت مال من است

                        چرا که در هوس

                                      عطر سیب

                                                مانده دلم.

 

پيام هاي ديگران ()        link        شنبه ۱٩ اسفند ،۱۳۸٥ - ندا
دلخوشی

                                  حرمت اشک

وقتی که سرگرم می شوم با عکسهایت

مجذوب می مانم رویه چشمهایت

                            گم می شوم آرام در یاد قشنگت

                           آن وقت می افتم به یاد حرفهایت

من با سکوتی خالی از درد

از حسرت یک واژه از شعر صدایت

                           از آن غروب سرخ و سرمای زمستان

                           بردم نگاهی را به روی ردّ پایت

گفتم شقایق را به قلبت می سپارم

پیشت بماند تا همیشه تا نهایت

                          تو با نگاه عاشقت آرام گفتی

                          باشد فقط به حرمت این اشکهایت

 

پيام هاي ديگران ()        link        یکشنبه ٦ اسفند ،۱۳۸٥ - ندا
قصه

قصه

دگر دل نیست

هوای زندگی ام گاه بارانی است

خیال خاطره هایم دوباره زندانی است

و انتهای آن همه احساس هم پشیمانی است

عجیب نیست که دل بی خیال تو زیست

این که در سینه می تپد آخر، دگر دل نیست

بهار آمده از راه و من غریب و دلتنگم

به باغ خاطره هایت چه محو و کم رنگم

خیال نداری بیایی دوباره می دانم

تمام راز تو را با نگاه می خوانم

بر پای آن همه احساس لیک می دانم

و تمام راز تو را با یک نگاه می خوانم

بر پای آن همه احساس لیک می دانم و من این قصه را بهتر از تو می دانم

که بزودی بهت خواهم گفت :

از آن همه مهر و وفا پشیمانم.

 

پيام هاي ديگران ()        link        پنجشنبه ٢٦ بهمن ،۱۳۸٥ - ندا
برق نگاه

                            خاکستر عشق     

 بنویس دستهایم سهم توعشق

نوشت و رفتنش سهم من

                 نوشتم و خاکستر روزهای بارانی عشق

                    سهم بادهای پر همهمه هجرت

نوشتم با یاد او در باد گم شدم

نوشت:

               از اتفاق ساده چشمهایم

          که در یک طلوع بارانی تکرار شدم

نوشت:

اگر اتفاق چشمان توضرب در بادهای وحشی شود

چه بی نهایتی خواهد رویید.

پيام هاي ديگران ()        link        جمعه ٢٠ بهمن ،۱۳۸٥ - ندا
كابوس بي تو بودن

اي كاش آرزوها را دانه دانه ،همراه با ستاره ها مي شمرديم ،آسمان صاف و پاك بود آن زمان  مثله قلب من و تو،نگاهايمان در هاله اي از محبت پيچيده شده بود،و قلبمان پر از گلهاي بنفشه بود.

دلم مي خواست بداني سكوتم سرشارازنا گفتني ها بودواي كاش من هم مثله شب بودم و منتظر فردا و اين تقديم به همه گلهاي دنيا. 

دعا

                 با عشق تو كوچيك شد، هرچي درخت سروه

نمي دوني كه يادت با من تنها چه كرد

 فكر نداشتن تو ،با قلب رسوا چه كرد

 وقتي بياد رخت مي افتادم تو رويا

 چشماي نازو خيست، با فكر دريا چه كرد

 اون وقت كه از پيش تو ،من اومدم به خونه

 بياد با تو بودن ،با من شيدا چه كرد

                                 اسير دامت شدم ،مثل بلبل عاشق

                         ببين كه دونه عشق ،با دشت و صحرا چه كرد

خواب كه به چشمم اومد ،با نازو با شكايت

حرفاي سخت و سنگيت ،با تن رويا چه كرد

                           خواب من كابوس شده، كابوس بي تو بودن

                           اومدنت تو قلبم ،با خواب زيبا چه كرد

نميدونم چي بگم ،از دست اين زمونه

امان ازاين زمونه ،ميدونه كه با ما چه كرد                          

                          با عشق تو كوچيك شد، هر چي درخت سروه

مي بيني با دل ما،قامت رعنا چه كرد

وقتي كه عاشق باشي ،شعرا ميشن همدمت

بيا كه با دل ما ،هجوم شعرا چه كرد                

                         اگر نباشي يه روز،روز مرگم رسيده

                         مي دوني عشق مجنون در غم ليلا چه كرد؟

                              

                                             

 

 

پيام هاي ديگران ()        link        سه‌شنبه ۱٧ بهمن ،۱۳۸٥ - ندا
دل شكسته

هرگز چشمانتان را براي كسي كه معني نگاهتان را نمي فهمد گريان نكنيد

بياييد كاري بكنيم كه تك زنگ آشنائيمان تا ابد بطول انجامد ودستهايمان آينه قلبي رانشكند،نگين چشمي را لبريز از اشك نكند و كاخ آرزويي را در هم نريزد.چرا هر وقت اشتباهي ميكنيم بعد فكر ميكنيم كه چه كرديم و چرا اين گونه شدو بايد دانست هر اشتباهي دل را شاد نمي كند.

به قول بزرگي:

تا تواني دلي بدست آور                                     دل شكستن هنر نمي باشد

بياييد از حال هم باخبر شويم،نگذاريم كسي در آتش هوس خود يا ديگران بسوزد،بياييد خوشي رهانيدن انسانها را از منجلاب ها و مردابها از هم اكنون تجربه كنيم.

بياييد نگذاريم در وطنش و در ديارش غريبي كند.بياييد قدر انسانها و انساني بودن را بدانيم.

 وبياييد به عنوان يك انسان نور عشق و اميد را به زندگي بي فروغ ديگران هدايت كنيم و خانه تاريك دلهايشان را روشن سازيم.

بياييد دست در دست هم شميم خوش دوستي را حس كنيم و همديگر را دوست بداريم.

نه دوست داشتني كه ظاهري باشد، بلكه دوست داشتني كه حرمت عشق و صفا را نگه داردو بوي ياس از هر سخن بر بيايد و در كوچه دل گلهاي رز و اقاقي چشمك بزنند.

اينها شوند سنبل عشق و صفا،پس دست در دست هم همديگر را دوست بداريم.

پيام هاي ديگران ()        link        پنجشنبه ۱٢ بهمن ،۱۳۸٥ - ندا